سُفيان بن عقبه اين گونه نقل مىكند : امّ ايمن نسبت به پيامبر صلى اللَّه عليه وآله خوش رفتار و مهربان بود و به كارهاى ايشان رسيدگى مىكرد . روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله دربارهء او فرمود : من سرّه أن يتزوّج امرأة من أهل الجنّة فليتزوّج امّ أيمن . هر كه خوش داد كه زنى از بهشتيان را به همسرى برگزيند با امّ ايمن ازدواج كند . پس زيد بن حارثه با او ازدواج كرد و او اسامه را به دنيا آورد « 1 » . اين روايت را ابن حجر نيز به هنگام معرفى امّ ايمن ، از همين راوى نقل كرده است « 2 » . البته بايد تمام اين‌ها را به فراموشى بسپاريم . . . چنان كه نويسندهء نامه خواسته است . . . . گفتنى است كه تعداد زيادى از نامداران اهل سنّت ، به هنگام مطالبهء حضرت زهرا عليها السلام سپس شهادت دادن امام عليه السلام و ديگران ، حضور امّ ايمن را نزد ابوبكر گزارش كرده‌اند ، از جمله : فخر

--> ( 1 ) الطبقات الكبرى : 10 / 213 حديث 11899 . ( 2 ) الإصابه : 8 / 172 شماره 11899 .